اهداف

1- كمك به ايجاد فضاهاي آموزشي وجانبي مرتبط با آن در سراسر كشور به ويژه در مناطق محروم و نيازمند.

2- كمك به ايجاد فضاهاي فرهنگي و هنري اعم از كتابخانه، فرهنگسرا، هنرستان، هنركده، نمايشگاه و فعاليت هاي مرتبط با آن ها.

3- كمك به احداث و تجهيز مجتمع هاي ورزشي، سالن هاي چند منظوره و ساير مراكز و امور اجتماعي.

4- كمك به احداث و تجهيز مراكز بهداشتي و درماني و در صورت امكان ارائه خدمات بهداشتي و درماني رايگان به نيازمندان از طريق جلب همكاري پزشكان و متخصصان نيكوكار.

5- هم دلي و هم كاري با ساير موسسات فرهنگي نيكوكاري درجهت گسترش اهداف فرهنگی.

6- مساعدت در تهيه تجهيزات و امكانات مورد نياز مدارس و آموزشگاه ها و هنركده ها در مناطق محروم كشور .

7- ايجاد و راه اندازي مراكز كارآفريني برای اشتغال به كار نيازمندان به ویژه جوانان و خانواده های بی سرپرست.

8- توسعه فعاليت هاي آموزشي و فرهنگي برای نیل به اهداف آموزشی و فرهنگي با برگزاری همایش، بزرگداشت و نکوداشت.

9- ترویج و اشاعه برنامه های هنری و اجتماعی به منظور رشد و شکوفایی استعدادهای درخشان با برپایی مراسم مختلف.

10- هرگونه فعاليت عام المنفعه در چهارچوب اهداف جامعه ياوري فرهنگي.

چرا مدرسه سازی ؟

بدون شک همانطور که جرم شناسان وجامعه شناسان نشان داده اند، جرم معلول شبکه ای از عوامل و متغیرهاست.

یکی از این متغیرها، میزان رشد فرهنگی جامعه است. سواد و دانش مدرسه ای از شاخص های سطح فرهیختگی پائین تر است. به میزانی که در یک جامعه چنانچه نرخ بی سوادی افزون تر باشد، سطح فرهیختگی پایین تر است. همان طور که میان فقر و جرم همبستگی مثبت وجود دارد ( یعنی به میزانی که فقر در یک جامعه بیشتر باشد، جرم نیز بالاتر است ). میان سواد وجرم نیز رابطه وجود دارد. باید متذکر شد که مفهوم این سخن چنین نیست که طبقات مرفه یا تحصیل کرده مرتکب جرم نمی شوند. بلکه سخن در نرخ بزهکاری است. در طبقات مرفه و تحصیل کرده احتمالا میزان بزه کمتر است و یا این که توان پنهان سازی جرم در آن ها بیشتر است و بزه در میان آن ها کمتر دیده می شود. در عین حال به شهادت آمار و ارقام به صراحت می توان گفت که میان سواد و جرم رابطه وجود دارد. یکی از داده های قابل ارجاع و استناد آمار مربوط به زندانیان است. با وجود آن که در همه نظام های قضایی احتمال خطا در دادرسی وجود دارد و نمی توان با قاطعیت، قاطبه و کلیه زندانیان و محکومان را مجرم دانست.

اما قدر مسلم این است که غالب آن ها در درجات مختلفی از ارتکاب بزه قرار دارند. اعم از جرائم سبک و سنگین. آخرین آمار کل زندانیان کشور در خرداد ماه سال 1387حدود 157258 نفر است. از این تعداد 33/15 درصد بیسواد، 81/35درصد تحصیلات ابتدایی، 8/30درصد دارای تحصیلات سیکل، 34/13درصد دیپلم و 18/3 درصد تحصیلات دارای بالاتر از دیپلم هستند و 1/19درصد آن ها بین سنین 19 تا 25 می باشند.

جوان بودن و فقدان سواد یا تحصیلات مطلوب، دارای بیشترین فراوانی در میان زندانیان است. این آمار بیانگر علائم بالینی یک جامعه جرم زاست. برای کاهش جرم آستین ها را بالا بزنیم و آن را از چشمه بخشکانیم. جرم و به تبع آن « زندان » خود منبع تازه ای برا ی پایداری بزه است. با کاهش جمعیت کیفری زندان می توان منبع دیگری از فراگیری جرم را به فتور و سستی کشاند. مدرسه، آموزش و افزایش نرخ فرهیختگی، داروی این درد و معضل اجتماعی است.

جامعه یاوری فرهنگی از حدود سال 1362 به این مهم پرداخته و در آغاز با تعمیر و مرمت و سپس با همت شما یاوران گرامی با مدرسه سازی و به دنبال آن با ساخت مدارس شبانه روزی، آموزشگاه های فنی و حرفه ای برای آن گروه از دانش آموزانی که علاقه بیشتری به کارهای فنی دارند به این امر پرداخته. آمار دانش آموختگان و پیروزی چشمگیر این دانش آموزان اعم از دختر و پسر در کنکور ورودی دانشگاه ه خود مقوله دیگری است که انشاا. . . در فرصت دیگری به آن می پردازیم.

تا به امروز جامعه یاوری به همت شما یاوران عزیز حدود 404 دبستان، راهنمائی، دبیرستان، خوابگاه، سالن آموزش کامپیوتر، کارگاه های فنی و حرفه ای در نقاط محروم ساخته و به امید روزی که فقر فرهنگی از این مملکت رخت بربندد ، مدرسه سازی را دریابیم .